15 november 2002
Het is toch echt november, maar volgens teletekst wordt het vandaag 20 graden! Vandaag gaan we op bezoek bij Sisi in Schloß Schönbrunn. We zijn lekker vroeg, zodat we niet tussen de hordes mensen hoeven te lopen. Bij de kassa vraagt een vriendelijke mevrouw of we de grote - of kleine tour willen. De grote natuurlijk, want ik wil zoveel mogelijk zien! Ze geeft ons allebei een soort walkman mee, zodat je in alle vertrekken tekst en uitleg krijgt. Leuk! De Grand Tour voert je door 40 kamers. De Millionen-Zimmer, de Vieux-Laque-Zimmer, de één nog mooier en deftiger dan de andere. De privé-vertrekken van Frans Jozef en Sisi zijn daarentegen erg sober. Heel apart, als je eraan denkt dat pakweg 85 jaar geleden hier nog mensen woonden.... Je mag niet fotograferen in Schönbrunn, maar ja, je moet wel als je al dat moois ziet. Als je de Große Galerie binnen loopt, begint op je walkman de walsmuziek. In gedachten zie je de mensen in prachtige kleding dansen... En spontaan wals je zelf ook mee. Aan het eind van de tour, wij hebben er ruim een uur over gedaan, ben je helemaal op de hoogte van het leven van Sisi en Frans Jozef. En heb ik steeds meer medelijden gekregen met die arme Sisi. Dan kun je wel in een prachtig huis wonen, maar als je zo ongelukkig bent?! De tour eindigt zoals het hoort in een winkeltje waar je allerlei kitscherige souvenirs kunt kopen. En wat vond ik daar? Een adventskalender van Sisi! Hierna lopen we door de tuin - pffff, je zult hier tuinman zijn zeg - naar het monument Gloriette. Tegenwoordig zit hier een café-restaurant in, waar je volgens mij waanzinnige feesten kunt geven. En met onbetaalbaar uitzicht over Wenen! We genieten in de zon van een lekker kopje koffie. Het is wel grappig, want van hieruit zie je dat Schönbrunn toch echt gewoon in de stad ligt. We nemen afscheid van Sisi en nemen de tram naar de Donauturm. Dit is een uitkijktoren met - zoals de naam al doet vermoeden - uitzicht over de Donau. Er is ook een draaiend restaurant. Aangezien we al 2 dagen de toerist uithangen, hoort dit er ook bij. Vanaf 252 meter heb je een mooi uitzicht over Wenen en dan klaag je ook niet als je 14 euro moet betalen voor 2 frisdrank en 2 broodjes worst??? Naar de wc gaan is hier een aparte ervaring: zelfs in de wc heb je nog uitzicht over Wenen! Het begint al aardig te schemeren, dus we moeten opschieten als we naar onze laatste attractie willen: het Hundertwasserhaus. Het is vast en zeker het meest gefotografeerde huis van Wenen! Het is een wooncomplex, ontworpen door de kunstenaar Hundertwasser die genoeg had van saaie architectuur. Na deze lange dag slepen we ons terug naar het hotel en na een snelle hap liggen we al snel te slapen.

16 november 2002
De laatste dag in Wenen. Volgens teletekst kan de jas vandaag weer thuisblijven en wordt het ruim 22 graden! We nemen de tram naar het Stadtpark, want we hebben Johan Strauss nog niet gezien. En daar staat ie dan, tussen de bomen en bloempjes: een vergulde, vioolspelende Johan Strauss. Hierna vervolgen we onze weg naar het Belvedere, het zomerverblijf van prins Eugen van Savoye. Het bestaat uit Unteres Belvedere en Oberes Belvedere. Ook hier kijk je je ogen weer uit. Jammer genoeg hadden we geen tijd voor een rondleiding, maar ja. We nemen de tram terug naar de Rathausplatz, waar vandaag de kerstmarkt zou beginnen. Bij het parlementsgebouw stopt de tram - toeval?- dus iedereen in de tram pakt zijn fototoestel. Alles is ook mooi in Wenen! Tussen het ge-tingeltangel en de geur van Glühwein lopen we langs de kramen. Veel kitsch en veel eet- en drinkkramen, niks mis mee. We hebben nog een klein uurtje voordat de bus naar het vliegveld gaat. Joepie, we kunnen nog even winkelen! De dichtstbijzijnde bijouterie wordt bezocht en helemaal blij sta ik na een kwartiertje buiten, met een tasje vol glimmers. Langzamerhand lopen we terug naar het hotel om de koffers op te halen. Nog even langs de wc en dit keer wel een hele bijzondere. Vlakbij het operagebouw zit namelijk een opera toilet. Ooit wel eens naar de wc geweest met muziek van die Zauberflöte op de achtergrond? Helaas, het reisje Wenen zit er weer op. Nog een laatste Sachertorte of Apfelstrüdel........
Eén ding is zeker: Wenen heeft ons hart gestolen!