contact thuis webdesign: art&vision
webdesign: art&vision
In Memoriam Pim Koopman
Gisteren het slechte nieuws te horen gekregen, onze drummer, Pim Koopman, is niet meer.
Ik zat in de auto toen Cindy me belde me vroeg of ik zat of stond.
Je kunt maar beter even stoppen, zei ze, ik heb heel slecht nieuws!
Gestopt ben ik niet, volledig ontdaan en apathisch ben ik naar huis gereden. Je gelooft het niet, van het weekend nog gespeeld en gelachen. Zondag stuurde hij een mail dat zijn vader die dag was gestorven, en een dag erna wacht hem hetzelfde lot!
Ik besefte het gewoonweg nog niet.
Toen ik 6 jaar geleden bij Kayak op auditie ging was hij erbij, samen met Ton. Ik keek huizenhoog tegen hem op en was al jaren fan van hem en alle bands waarin hij speelde.
Toen ik 12 jaar oud was kocht ik het album What's in a tank van de band Diesel. Hij schreef de liedjes, speelde piano en drums en produceerde het. Daarna heb ik nooit meer zoiets goeds uit Nederland horen komen, met stip mijn absolute favoriet! Vervolgens The President, het hobbybandje dat zich kon meten met Toto of The Little Riverband. Allemaal van wereldniveau, maar uitgekotst door de Hilversumse omroepsnobs!
Pim produceerde en drumde op heel wat top 10-albums in de jaren 80 en heeft met bijna iedereen die iets voorstelt in dit land gewerkt. Aanvankelijk was mij niet bekend dat hij ook in Kayak gespeeld had, tegen die tijd dat ik moest voorspelen natuurlijk wel!
Het was een boom van een kerel, die er enigszins gevaarlijk uitzag, maar de vriendelijkheid zelf was. Tijdens de auditie praatte hij ronduit en had honderden anekdotes. Samen waren Ton en Pim 2 handen op 1 buik, ze hadden aan 1 blik genoeg. Mijn auditie ging niet van een leien dakje, ze vroegen me iets eenvoudigs te spelen, alvast voor het nieuwe album. Na 20 (!) takes stond het erop….
Ik dacht dat ik het niet was geworden, maar schijnbaar hadden Ton en Pim al lang voordat ik het desbetreffende stukje moest spelen, oogcontact gehad en wisten al dat ik het zou worden!
Vervolgens ging ik enigszins gespannen de opname in van het eerste Kayakalbum waar ik op mee speel, " Merlin, bard of the unseen". Het waren zulke ervaren mensen, die zijn vast heel streng en alles moet heel snel, dacht ik. Maar, wat was het relaxed werken, ze hebben me van mijn rode lampenvrees afgeholpen, Pim was heel kritisch, maar oh zo complimenteus als het een goede take was. Ik kan wel stellen dat ik me door zijn complimenten de laatste 6 jaar steeds zelfverzekerder ben gaan voelen als gitarist, als zo iemand als Pim je goed vind, dan zal er toch wel iets van kloppen!
Van Kayak was hij degene die de meeste complimenten gaf aan iedereen. Hij zei vanaf dat Jan erbij kwam altijd dat dit de beste bezetting van Kayak was die er ooit is geweest.
Ook was hij dol op talen en dialecten, vaak heb ik zijn Limburgs, Fries, Utrechts, Gronings, Drents en niet te vergeten zijn Engelse dialecten moeten aanhoren, als ik dan met een gooise R begon te praten lag hij in een deuk! Waarschijnlijk zou ik een half boek over de man kunnen schrijven, zo veel leuke dingen heb ik met hem meegemaakt!
De laatste jaren leende hij zijn prachtige stem vaak voor commercials en nasynchronisatie van films.
3 jaar geleden kreeg Pim al een hartaanval, hij schrok daar zo van dat hij acuut stopte met roken en begon te sporten en gezond te eten.
De laatste jaren zat hij heel goed in zijn vel met zijn nieuwe vriendin Marrigje, waar hij knettergek op was. Na 3 scheidingen was hem dat wel gegund!
Pim heeft in de jaren 80 nogal ruig geleefd en was nu op de goede weg. Als drummer was hij een mix van John Bonham en Jeff Porcaro, hij speelde vooral erg hard! Zijn geluid was zoals hij zelf was, groots! Hij was een laid-backspeler, wat wil zeggen dat het lijkt alsof ie net iets te laat is en dat kunnen er maar weinig. Pim zei ook altijd dat Ton en ik een liter remolie moesten drinken omdat we zo vooruit speelden! Heb zelden een ritmesectie gehoord die zo lockte als Jan en Pim, ik mis het nu al…
Pim, bedankt voor je inspiratie, je lessen, je taalgebruik, je humor, je mentorschap, je complimenten en je liefde voor mensen en voor muziek.
Een deel van mijn leven is niet meer, je was een vriend!
Ik mis je…
Joost
Bron: Hyves
Gisteren het slechte nieuws te horen gekregen, onze drummer, Pim Koopman, is niet meer.
Ik zat in de auto toen Cindy me belde me vroeg of ik zat of stond.
Je kunt maar beter even stoppen, zei ze, ik heb heel slecht nieuws!
Gestopt ben ik niet, volledig ontdaan en apathisch ben ik naar huis gereden. Je gelooft het niet, van het weekend nog gespeeld en gelachen. Zondag stuurde hij een mail dat zijn vader die dag was gestorven, en een dag erna wacht hem hetzelfde lot!
Ik besefte het gewoonweg nog niet.
Toen ik 6 jaar geleden bij Kayak op auditie ging was hij erbij, samen met Ton. Ik keek huizenhoog tegen hem op en was al jaren fan van hem en alle bands waarin hij speelde.
Toen ik 12 jaar oud was kocht ik het album What's in a tank van de band Diesel. Hij schreef de liedjes, speelde piano en drums en produceerde het. Daarna heb ik nooit meer zoiets goeds uit Nederland horen komen, met stip mijn absolute favoriet! Vervolgens The President, het hobbybandje dat zich kon meten met Toto of The Little Riverband. Allemaal van wereldniveau, maar uitgekotst door de Hilversumse omroepsnobs!
Pim produceerde en drumde op heel wat top 10-albums in de jaren 80 en heeft met bijna iedereen die iets voorstelt in dit land gewerkt. Aanvankelijk was mij niet bekend dat hij ook in Kayak gespeeld had, tegen die tijd dat ik moest voorspelen natuurlijk wel!
Het was een boom van een kerel, die er enigszins gevaarlijk uitzag, maar de vriendelijkheid zelf was. Tijdens de auditie praatte hij ronduit en had honderden anekdotes. Samen waren Ton en Pim 2 handen op 1 buik, ze hadden aan 1 blik genoeg. Mijn auditie ging niet van een leien dakje, ze vroegen me iets eenvoudigs te spelen, alvast voor het nieuwe album. Na 20 (!) takes stond het erop….
Ik dacht dat ik het niet was geworden, maar schijnbaar hadden Ton en Pim al lang voordat ik het desbetreffende stukje moest spelen, oogcontact gehad en wisten al dat ik het zou worden!
Vervolgens ging ik enigszins gespannen de opname in van het eerste Kayakalbum waar ik op mee speel, " Merlin, bard of the unseen". Het waren zulke ervaren mensen, die zijn vast heel streng en alles moet heel snel, dacht ik. Maar, wat was het relaxed werken, ze hebben me van mijn rode lampenvrees afgeholpen, Pim was heel kritisch, maar oh zo complimenteus als het een goede take was. Ik kan wel stellen dat ik me door zijn complimenten de laatste 6 jaar steeds zelfverzekerder ben gaan voelen als gitarist, als zo iemand als Pim je goed vind, dan zal er toch wel iets van kloppen!
Van Kayak was hij degene die de meeste complimenten gaf aan iedereen. Hij zei vanaf dat Jan erbij kwam altijd dat dit de beste bezetting van Kayak was die er ooit is geweest.
Ook was hij dol op talen en dialecten, vaak heb ik zijn Limburgs, Fries, Utrechts, Gronings, Drents en niet te vergeten zijn Engelse dialecten moeten aanhoren, als ik dan met een gooise R begon te praten lag hij in een deuk! Waarschijnlijk zou ik een half boek over de man kunnen schrijven, zo veel leuke dingen heb ik met hem meegemaakt!
De laatste jaren leende hij zijn prachtige stem vaak voor commercials en nasynchronisatie van films.
3 jaar geleden kreeg Pim al een hartaanval, hij schrok daar zo van dat hij acuut stopte met roken en begon te sporten en gezond te eten.
De laatste jaren zat hij heel goed in zijn vel met zijn nieuwe vriendin Marrigje, waar hij knettergek op was. Na 3 scheidingen was hem dat wel gegund!
Pim heeft in de jaren 80 nogal ruig geleefd en was nu op de goede weg. Als drummer was hij een mix van John Bonham en Jeff Porcaro, hij speelde vooral erg hard! Zijn geluid was zoals hij zelf was, groots! Hij was een laid-backspeler, wat wil zeggen dat het lijkt alsof ie net iets te laat is en dat kunnen er maar weinig. Pim zei ook altijd dat Ton en ik een liter remolie moesten drinken omdat we zo vooruit speelden! Heb zelden een ritmesectie gehoord die zo lockte als Jan en Pim, ik mis het nu al…
Pim, bedankt voor je inspiratie, je lessen, je taalgebruik, je humor, je mentorschap, je complimenten en je liefde voor mensen en voor muziek.
Een deel van mijn leven is niet meer, je was een vriend!
Ik mis je…
Joost
Bron: Hyves
Pim Koopman