contact thuis webdesign: art&vision
webdesign: art&vision
Pim Koopman overleden
maandag, 22:40
Vandaag is 1 van de droevigste dagen allertijden.
Vandaag is Pim Koopman overleden.
Een zwarte dag en ik heb dan ook geen woorden voor mijn verdriet. Ik kan alleen maar vertellen wat de goede herinneringen zijn aan Pim.
Hij was mijn begin bij Kayak. Hij was een enthousiasteling die met hart en ziel muziek maakte. Door hem en de rest van Kayak ben ik ook weer muziek gaan maken, iets wat ik niet kende....
Pim was een liefdevol man met veel, heel veel woorden. Ja, hij praatte graag en soms werd ik er gek van haha, want de verhalen waren veelal niet nieuw, nee ik had ze vaak al vaker gehoord. Maar op de 1 of andere manier had hij een charmant enthousiasme over zich waardoor je hem zijn verhaal nog maar eens liet doen. En ohhhh mijn hemel, wat had ik op dit moment die verhalen weer graag gehoord. Ja, dat ene verhaal waarin hij zo trots verteld hoe ons eerste contact was of dat verhaal hoe we samen muziek maakten in zijn hok......of.... Ja zo zijn er zoveel verhalen.
Pim is een man om van te houden, een man die op bepaalde punten heel erg duidelijk een mening had maar die ook gewoon een heerlijke knuffelbeer was. Hij noemde mij "leluk" en ik noemde hem "ramzak", ach je kan maar een koosnaampje voor mekaar hebben hè?
Hij was ook ergens wel een vaderfiguur van me, want hij heeft me in mijn diepste periode meegemaakt en dan luisterde hij geduldig en liefdevol naar mijn klaagzang en gaf me advies. Maar nu heb ik ook een klaagzang....ik kan hem alleen niet met Pim delen.
In de vele telefoontjes die je dan hebt op zo'n dag lijkt het ook vaak dat je het over iemand anders hebt, alsof je medeleven hebt met een hele goede vriendin die een goede vriend is kwijtgeraakt. En dan is er ineens dat besef dat het over jezelf gaat en dat het verdriet wat je voelt veel intenser is dan meevoelen met een goede vriendin. Nee, dit is echt intens verdriet met dikke pijnlijke ogen, die maar blijven gloeien.
Onwerkelijk dat we nooit meer samen op een podium zullen staan. Vreselijk dat ik dan niet meer achterom kan kijken terwijl hij speelt. En wanneer hij dan ziet dat ik naar hem lach, dat we dan even contact hebben en naar mekaar laten weten dat we op dat moment zo verschrikkelijk aan het genieten zijn van de muziek die we aan het maken zijn. Nooit meer samen een applaus in ontvangst nemen, nooit meer samen dromen van een toekomst met Kayak, nooit meer.....
Lieve Pim, waar je ook bent, ik hou zielsveel van je en ik ga er voor het gemak maar even vanuit dat je bij je vader wilde zijn om te kletsen over muziek. Ik zal me bij jullie voegen wanneer mijn tijd rijp is maar hopelijk duurt dat nog even.
IK ga je vreselijk, vreselijk missen ......
Cindy
Bron: Hyves
maandag, 22:40
Vandaag is 1 van de droevigste dagen allertijden.
Vandaag is Pim Koopman overleden.
Een zwarte dag en ik heb dan ook geen woorden voor mijn verdriet. Ik kan alleen maar vertellen wat de goede herinneringen zijn aan Pim.
Hij was mijn begin bij Kayak. Hij was een enthousiasteling die met hart en ziel muziek maakte. Door hem en de rest van Kayak ben ik ook weer muziek gaan maken, iets wat ik niet kende....
Pim was een liefdevol man met veel, heel veel woorden. Ja, hij praatte graag en soms werd ik er gek van haha, want de verhalen waren veelal niet nieuw, nee ik had ze vaak al vaker gehoord. Maar op de 1 of andere manier had hij een charmant enthousiasme over zich waardoor je hem zijn verhaal nog maar eens liet doen. En ohhhh mijn hemel, wat had ik op dit moment die verhalen weer graag gehoord. Ja, dat ene verhaal waarin hij zo trots verteld hoe ons eerste contact was of dat verhaal hoe we samen muziek maakten in zijn hok......of.... Ja zo zijn er zoveel verhalen.
Pim is een man om van te houden, een man die op bepaalde punten heel erg duidelijk een mening had maar die ook gewoon een heerlijke knuffelbeer was. Hij noemde mij "leluk" en ik noemde hem "ramzak", ach je kan maar een koosnaampje voor mekaar hebben hè?
Hij was ook ergens wel een vaderfiguur van me, want hij heeft me in mijn diepste periode meegemaakt en dan luisterde hij geduldig en liefdevol naar mijn klaagzang en gaf me advies. Maar nu heb ik ook een klaagzang....ik kan hem alleen niet met Pim delen.
In de vele telefoontjes die je dan hebt op zo'n dag lijkt het ook vaak dat je het over iemand anders hebt, alsof je medeleven hebt met een hele goede vriendin die een goede vriend is kwijtgeraakt. En dan is er ineens dat besef dat het over jezelf gaat en dat het verdriet wat je voelt veel intenser is dan meevoelen met een goede vriendin. Nee, dit is echt intens verdriet met dikke pijnlijke ogen, die maar blijven gloeien.
Onwerkelijk dat we nooit meer samen op een podium zullen staan. Vreselijk dat ik dan niet meer achterom kan kijken terwijl hij speelt. En wanneer hij dan ziet dat ik naar hem lach, dat we dan even contact hebben en naar mekaar laten weten dat we op dat moment zo verschrikkelijk aan het genieten zijn van de muziek die we aan het maken zijn. Nooit meer samen een applaus in ontvangst nemen, nooit meer samen dromen van een toekomst met Kayak, nooit meer.....
Lieve Pim, waar je ook bent, ik hou zielsveel van je en ik ga er voor het gemak maar even vanuit dat je bij je vader wilde zijn om te kletsen over muziek. Ik zal me bij jullie voegen wanneer mijn tijd rijp is maar hopelijk duurt dat nog even.
IK ga je vreselijk, vreselijk missen ......
Cindy
Bron: Hyves
Pim Koopman